مىباشد ، و ديگرى اك مينيو « 1 » ، يا چنان كه در قسمتهاى جديد اوستا ذكر شده ، ائرمينيو « 2 » يعنى گوهر يا خرد بدكردار است . در بين ممتازترين ياوران مزداه به شش ايزد برخورد ميكنيم ، كه بعد از زردشت بدانها نام مشترك امش‌سپنت‌ها « 3 » ( امشاسپندان ، « جاويدان توانا » ) نهاده‌اند ، و آنها از اينقرارند : وهومنه « 4 » ( بهمن ، « انديشه نيك » ) ، اش « 5 » ( رت « 6 » « نظم نيكو » يا « حقيقت » ) ، خشتر « 7 » ( « تسلط » ) ، آرميتى « 8 » ( تقريبا : « پاكى روح » ) ، هوروتات « 9 » ( خرداد ، « كمال » يا « صحت » ) ، و امرتات « 10 » ( امرداد ، « بيمرگى » ) . در رأس اين شش « امشاسپند » بايد سپنت‌مينيو را قرار داد و بدين ترتيب عده امشاسپندان هفت است . در گاثاها هنوز اين شش يا هفت امشاسپند دسته بخصوصى نيستند و همچنين در آنجا دو ايزد سروش و اشى را باز مىيابيم كه ، سابقا در گرد مهر بودند . در گاثاها هنوز تا اندازه‌اى روابطى بين ايزدان و قواى طبيعت و عناصر ديده مىشود ، مثلا آرميتى الاهه زمين است . نيبرگ ، با اذعان به جنبه طبيعى اين ايزدان ، نامهاى ظاهرا مجرد اينان را در گاثاها و همچنين اسامى پروردگاران ميثرايى از قبيل سروش و رشنو و غيره را نشانه و مبين اعمال و تكاليف مادى و طبيعى بعض فرق دينى و اجتماعى مىداند « 11 » ، ولى در موقعى كه سخن در تصريح و بيان اين تكاليف است ، بيانات وى گاهى بسيار درهم و آشفته مىشود . وى منكر است ، كه پيروان گاثاها ، در زمان زردشت ، صلاحيت تفكر در معنويات را داشته باشند و بدينسان نيبرگ در اينمورد داراى عقيده‌ايست كاملا عكس

--> ( 1 ) - Aka Mainyu ( 2 ) - Aera Mainyu ( 3 ) - Amesha Spenta ( 4 ) - Vohu Manah ( 5 ) - Asha ( 6 ) - Rta ( 7 ) - Xshathra ( 8 ) - Asmaiti ( 9 ) - Haurvatat ( 10 ) - Ameretat ( 11 ) - دين ، ص 87 .